Fatih Sinan Eminoğlu, hayatını hizmete adamış bir insandı. Öğrencilik yıllarından itibaren Hizmet hareketi içinde yer aldı; eşi Sonay hanımla birlikte hem mağdur oldu hem de mağduriyet yaşayan ailelere omuz verdi, mağdur ailelerin dertleriyle dertlenmek onun teselli kaynağı oldu, dertlere derman olmaya çalıştı. Bu tavrı ve gayreti onu çevresinde sevilen, güvenilen bir insan hâline getirdi.
Mevcut Ciddi Sağlık Sorunları Hukuksuzca Baskı ve Zulümlerle Arttı…
Ağır sağlık sorunlarına birde son yıllarda hukuki baskılar ve zulümler de eklendi. İki kez beyincik (serebellar) ameliyatı geçirdi; solunum yetmezliği, kalp hastalığı gibi ağır rahatsızlıkları vardı. Yutak borusu (trakea) açık olduğu için solunum fonksiyonları zayıftı; ASV cihazı kullanmak zorunda olan Fatih Sinan gözaltına alındı. Doktorların cezaevinde kalamayacağına dair endişelerini belirttiğinde, yetkililer nihayet serbest bıraktı — fakat tüm bu süreçler bedenini ağır yaralamıştı.
Ailesinin güvenliği ve çocuklarının geleceği için zorlu bir karar verip özgürlük yolunu seçti: Meriç’ten zorlu ve tehlikeli bir yolculuğun ardında ancak 12 saat sonra Atina’ya ulaşabildiler. Yolu Meriç’ten, Atina’dan geçti; aylarca kamplarda kaldılar, birçok engeli göğüslediler. Yorgun bedeni, bazen baygınlıklar geçirerek, binbir güçlükle ailesini güvenli bir yere ulaştırdı. Atina’dan Almanya’ya uzanan yolculukta tüm resmi prosedürleri titizlikle takip etti; işini bitirdiğini hissettiğinde “vazifem bitti” der gibi bir akşam aniden kalp krizi geçirdi.
Yorgun Vücudu Daha Fazla Dayanamadı…
Fatih Sinan, hastaneye ulaşamadan kalbi beş kez durdu; korona sonrası yıpranmış kalbi daha fazla dayanamadı. 3 çocuk babasıydı — iki erkek, bir kız — ve geride onları, hasret dolu bir eş, Sonay Hanım’ı, sevenlerini bıraktı. Sonay hanım cenazeye gelen yaşlı bir kadının “burada kabe kokusu var ” dediğini belirtti. Cenazesi, sevenlerinin ve hizmet dostlarının gözyaşları arasında vedâ edildi.
Hizmetle geçen bu beraberliğin bir diğer yarası da Sonay Hanım’ın başına gelmişti: kendisi de 6 yıl 3 ay hapis cezasına mahkûm edildi; tüm hukuki süreçler ve baskılar ailenin omuzlarına ağır yükler bindirdi. Buna rağmen Sonay Hanım eşini hiç yalnız bırakmadı; onunla beraber yürüdü, yanında bekledi, hizmet aşkını ve fedakârlığını her fırsatta dile getirdi. Fatih Bey’in hizmete, insanlara ve özellikle çocuklarına olan sevgisi; eşi ve çocuklarına ilham verdi — onun ümit dolu duruşu, geride kalanlara güç verecek.
Fatih Sinan’ın hikâyesi, sadece bir canın kaybı değildir. O; zulmün, sürgünün, hastalığın ve ayrılığın ortasında, ailesine ve inandıklarına sadakatle bağlı kalmış bir insanın öyküsüdür. Özgürlük yolunu seçerek ailesini kurtarmaya çalışması, onun son tercihidir — hapis yerine hicreti, teslimiyeti değil mücadeleyi tercih etmesiydi. Bir hesap daha ahirete kaldı.
Allah rahmet eylesin. Mekânı cennet olsun.
Sonay Hanım’a, çocuklarına ve sevdiklerine sabrın en güzelini diliyoruz. Fatih Bey’in hizmet aşkı ve ümit dolu duruşu, geride kalanlara rehber olsun; unutulmasın.
post hakkında tartışma