Abdülvahit Tuncay, 15 Temmuz 2016 darbe girişiminin ardından yürütülen soruşturmalar kapsamında görevinden ihraç edilen polis memurlarından biriydi. 2016 sonrasında kamu görevinden alındı ve iddia edilen bağlantılar nedeniyle yargı karşısına çıktı.
Tekirdağ’daki cezaevinde mahkûm oldu; cezaevinde bulunduğu süreçte sağlık sorunları ağırlaştı.
Mağduriyetleri ve Hastalığı
Cezaevinde pankreas kanseri teşhisi konuldu; hastalık 4. evreye ulaşmıştı.
Ayrıca siroz ve ciğerlerinde su toplanması gibi yan sağlık sorunları da bildirilmişti.
Eşi Songül Tuncay’ın aktardığına göre, 25–30 dilekçe vermesine rağmen cezaevi idaresi ve hastane heyetleri tarafından tedavisi ihmal edildi.
Dilekçelerinde revire çıkarılma, hastaneye sevk edilme talepleri yer aldı, ancak çoğu kez geri çevrildi veya merkeze alınmadı.
Hastalığın ilerleyişi sırasında düşük kilo, güçsüzlük gibi ağır semptomlar yaşadı.
Tuncay, 4–5 ay boyunca koğuşta sandalyede sabahlama yaşadığını; yatacak yer verilmediğini ifade etmişti.
Vefatı
Abdülvahit Tuncay, 1 Mayıs 2021 tarihinde saat 21:15’te yaşamını yitirdi.
Tahliye işlemleri çok geç yapılmıştı; hastalığı ileri evreye ulaşmıştı.
Cenazesi 2 Mayıs 2021 günü, memleketinde, Ankara Beypazarı’ndaki köyünde defnedildi.
Arkada Bıraktıkları
Tuncay’ın üç kızı vardı.
Kızı Fatma Türkan Tuncay, babasının cezaevinde maruz kaldığı hak ihlallerine dair duygusal çıkışları kamuoyuna yansıttı.
Kızının paylaşımlarından birinde şöyle diyordu:
“Babam ağrılar içindeydi, yürüyemiyordu. Emekleyerek tuvalet ihtiyacını giderdi; cezaevinin hastanesinde. Onu 30’un üzerinde dilekçeye rağmen hastaneye götürmediler. Bana bir çocukluk borçlusunuz, babama niye merhamet etmediniz?”
Abdülvahit Tuncay’ın hikâyesi, yalnızca bir hastalık vakası değildir; bu, devletin cezaevinde kalan hasta mahkûmlara yaklaşımı, haklara erişim sorunu ve hukuk sisteminin insan yaşamına bakışı üzerine bir sorgulamadır.
Bir devletin görevlerinden biri, mahkûmlarına vazgeçmemek — özellikle hastalık, güçsüzlük gibi durumlardaki insanlara insani muamele sağlamak — olmalıdır.Tuncay’ın yaşamı ve ölümü, KHK mağdurlarının suskun çığlıklarından biridir; sesi duyulmalı, ihlaller kayıt altına alınmalı, unutulmamalıdır.
post hakkında tartışma